Ζεστή κοιλάδα η μετάφραση του “Βάλια Κάλντα ” της βλάχικης διαλέκτου.

Ούτως ή άλλως πρόκειται για έναν οικολογικό παράδεισο πολύ κοντά στην καθημερινότητά μας. Η κατάφυτη κοιλάδα αποκαλύπτεται σε όλη της τη μεγαλοπρέπεια και αυτή η εικόνα είναι μοναδική. Οι ψηλές κορφές αγκαλιάζουν προστατευτικά μια σπουδαία κιβωτό ζωής. Θεόρατα μαυρόπευκα ανεβαίνουν σαν αναστάσιμες λαμπάδες προς τον ουρανό, ρόμπολα δίνουν φουτουριστικές διαστάσεις στο τοπίο με τα παράξενα σχήματά τους και οξιές ξεδιπλώνουν την παλέτα των ανοιξιάτικων χρωμάτων τους.

Ολα απαγορεύονται εκτός από την πεζοπορία και τη συλλογή μαγικών εικόνων.

Η Βάλια Κάλντα δεν είναι απλώς ένα όμορφο δάσος, αλλά ένα καταπληκτικό, ζωντανό τοπίο, ένα σπουδαίο οικοσύστημα. Οι μοναδικής ομορφιάς εικόνες ξεχειλίζουν από ζωή.

Οι έλληνες και ξένοι ειδικοί προσδίδουν στον δρυμό μοναδικό οικολογικό και ερευνητικό ενδιαφέρον γιατί συνδυάζει το τοπίο μοναδικής αισθητικής με τον βιότοπο μεγάλης ποικιλίας χλωρίδας και πανίδας . Εχουν καταμετρηθεί 30 είδη δένδρων και θάμνων με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, πολλά από τα οποία είναι σπάνια. Ορισμένα μάλιστα φυτρώνουν μόνο εδώ και σε κανένα άλλο σημείο της Γης, όπως η Κενταύρια η βλαχική η οποία ονομάστηκε έτσι προς τιμήν των Βλάχων που κατοικούσαν σε αυτά τα βουνά. Εδώ ο επισκέπτης ίσως έχει την ευκαιρία να θαυμάσει την παραμυθένια ομορφιά του Amanita muscaria, ενός δηλητηριώδους κόκκινου ή πορτοκαλί μανιταριού που κοινώς λέγεται «ζουρλομάνταρο».

Στην κοιλάδα πετούν 78 είδη πουλιών και ανάμεσά τους σπάνια αρπακτικά όπως ο γύπας και ο βασιλαετός. Οκτώ από τα δέκα είδη δρυοκολαπτών που απαντώνται στην Ευρώπη υπάρχουν εδώ. Το αστέρι όμως της ιδιαίτερα πλούσιας σε σπανιότητα και αριθμό ειδών πανίδας του δρυμού είναι σίγουρα η καφετιά αρκούδα, ένα από τα πλέον απειλούμενα με εξαφάνιση είδη. Ολόκληρη η περιοχή αποτελεί τον σημαντικότερο ίσως βιότοπο της αρκούδας στη χώρα μας. Αλλα μεγάλα θηλαστικά, όπως το αγριόγιδο, το ζαρκάδι, ο λύκος, το αγριογούρουνο, η βίδρα, έχουν βρει εδώ ένα από τα τελευταία τους καταφύγια. Η παρουσία τους, ιδιαίτερα της αρκούδας και της βίδρας, πιστοποιεί την υγεία του περιβάλλοντος. Είναι πιθανή ακόμη και η ύπαρξη του λύγκα, του μεγαλύτερου αιλουροειδούς που υπήρχε στη χώρα μας, του ζώου – φαντομά, που η εξαφάνισή του ή μη καλύπτεται από πυκνό μυστήριο.

Η αξία της Βάλια Κάλντα και η ανάγκη για την προστασία της έχουν αναγνωρισθεί όχι μόνο με την κήρυξή της ως εθνικού δρυμού από το 1966 αλλά και με την ένταξή της στο δίκτυο των ιδιαίτερα προστατευόμενων περιοχών της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Η πεζοπορία μέσα στον πυρήνα του δρυμού έχει σημείο αναφοράς το Αρκουδόρεμα, το ποταμάκι που διαρρέει την κοιλάδα και την κάνει ακόμη πιο ειδυλλιακή. Σε αυτό ζουν δύο είδη πέστροφας. Μέσα στην τόση ομορφιά οι ώρες φεύγουν σαν το γάργαρο νερό του ρέματος. Αναζήτηση των μονοπατιών μέσα στην πυκνή παραποτάμια βλάστηση από πλατάνια και ιτιές, περάσματα του ρέματος πάνω από χοντρούς κορμούς, αλλά και ο κίνδυνος να χάσει ο επισκέπτης τον προσανατολισμό του πάντα παρών. Γι’ αυτό είναι απαραίτητος ο ειδικευμένος συνοδός βουνού ώστε να μπορέσει κάποιος που δεν ξέρει το μέρος να αφεθεί χωρίς ανεπιθύμητες περιπέτειες στη μαγεία του.

Ολη αυτή η πανδαισία των αισθήσεων στη Βάλια Κάλντα δεν έχει τέλος.